De Zuiderdijk is van iedereen, behalve van de mensen die er wonen.

“De Zuiderdijk is van iedereen.”

Dat wordt vaak gezegd in deze discussie.

Maar voor bewoners voelt het inmiddels alsof de Zuiderdijk van iedereen is… behalve van de mensen die er wonen.

Wie hier woont weet namelijk dat het beeld dat het “wel meevalt met de drukte” simpelweg niet klopt. In de mooie maanden is het geen incidenteel verkeer. Het is een vrijwel continue stroom van motoren, auto’s en zelfs vrachtverkeer. Het geluid stopt nauwelijks.

Daar komt nog iets bij: auto’s met zogenoemde “pops and bangs”, hard optrekkende motoren en voertuigen die de dijk gebruiken als een soort race-route. Op een open dijk draagt geluid ver. Motoren die optrekken dreunen over het water en zijn vaak al kilometers van tevoren te horen aankomen, en nog lang nadat ze voorbij zijn gereden.

Wat ooit een rustige dijk was, is grote delen van de dag veranderd in een constante achtergrond van auto, motorlawaai en onrust.

Voor bewoners betekent dat dat er in de zomer vaak geen enkel moment van rust meer is. Gesprekken in de tuin worden overstemd en de leefbaarheid staat onder druk. Sommige vluchten gewoon hun huis uit om niet in de constante stroom van geweld en geluid te zitten.

En dat terwijl deze dijk deels in een Natura 2000-gebied ligt.

Toch wordt er in de discussie vaak gesteld dat het hier niet druk zou zijn, of dat de dijk een noodzakelijke verbindingsroute is tussen dorpen. Maar er ligt al een regionale route via de N506. Het grootste deel van het verkeer dat hier rijdt is recreatief verkeer dat deze dijk gebruikt als mooie route langs het water.

Daar komt nog iets bij. De oplossingen die worden genoemd gaan vooral over meer borden, verkeersmaatregelen of handhaving. Maar handhaving gebeurt in de praktijk nauwelijks omdat daar simpelweg geen capaciteit voor is. En extra verkeersmaatregelen maken een smalle dijk vaak alleen maar aantrekkelijker voor harder rijden. Ze zien immers veel beter waar ze rijden.

Daarmee lossen we het probleem niet op.

We organiseren het alleen anders.

Niemand zegt dat de Zuiderdijk alleen voor bewoners moet zijn. Maar het is wel redelijk om een verschil te maken tussen bestemmingsverkeer en recreatief gemotoriseerd verkeer.

Het idee dat een kwetsbare dijk in een natuurgebied onbeperkt open moet staan voor recreatief gemotoriseerd verkeer omdat hij “van iedereen” zou zijn, terwijl bewoners de gevolgen dragen, is simpelweg niet houdbaar.

De echte vraag is daarom niet van wie de Zuiderdijk is.

De echte vraag is:

hoe kan een Natura 2000-dijk tegelijk functioneren als recreatieve autoroute, terwijl bewoners en natuur daar dagelijks de prijs voor betalen?

Een serieuze discussie over het beperken van recreatief gemotoriseerd verkeer, met ruimte voor bestemmingsverkeer, zou een logische stap zijn.

Dat is geen uitsluiting.

Dat is het herstellen van balans tussen natuur, veiligheid en leefbaarheid.